الشيخ الطوسي ( مترجم : عزيزي )

62

الغيبة ( فارسي )

قلنا : وكذلك وجود الإمام عليه السّلام من جملة التمكين من وجوب طاعته ، ومتى لم يكن موجودا لم تمكّنا طاعته ، كما أنّ الأدلّة إذا لم تكن موجودة لم يمكّنا النظر فيها فاستوى الأمران . وبهذا التحقيق يسقط جميع ما يورد في هذا الباب من عبارات لا نرتضيها في الجواب وأسئلة المخالف عليها ، وهذا المعنى مستوفى في كتبي وخاصّة في تلخيص الشافي فلا نطوّل بذكره .

--> ( 1 ) . در باب معرفت بايد گفت كه ايجاد وقرار دادن دليل براي هدايت مردم ، مقدمه وشرط تحقق كسب معرفت است ؛ مثل قدرت بر انجام آن يا داشتن ابزار عمل . بنابراين اگر دليل وراهنما ايجاد نشود درست نيست كه كسى را به معرفت تكليف كرد وچون كسب معرفت در هرحال تكليف ماست پس دليل وراهنما هم حتما بايد موجود باشد ، حتى اگر ما دنبال كسب معرفت نرويم . در مورد امامت هم همين است ، به اين ترتيب كه وجود امام عليه السّلام شرط تحقق أطاعت از ايشان است . بنابراين اگر امام وجود نداشته باشد تكليف كردن مردم به أطاعت از أو درست نيست وچون در هرحال أطاعت أو واجب وتكليف ماست پس أو مىبايست حتما وجود داشته و « منصوب من عند اللّه » باشد ، حتى اگر دست ما هم به خاطر بدعهدى خودمان به أو نرسد . بنابراين مسأله نصب دليل براي كسب معرفت اللّه ونصب امام به جهت أطاعت كردن از أو مساوى هستند وهر حكمي كه أولى [ مسأله معرفت ] دارد ، دومى هم [ مسأله امامت ] قاعدتا داراست .